RSS
 

Gwardia Ludowa – Armia Ludowa

04 lut

W strukturze Gwardii Ludowej powiat warszawski podzielony został na dwie części: lewo- i prawobrzeżną. Tak podzielony wszedł w skład okręgów: Warszawa-Lewa Podmiejska oraz Warszawa-Prawa Podmiejska.

Komórki PPR-u powstające na terenie Warszawa-Lewa Podmiejska były jednymi z pierwszych w kraju. Komitet Centralny PPR-u i dowództwo główne GL z uwagą obserwowało rozwój organizacji na tym terenie. Bezpośredni nadzór nad tą organizacją sprawował początkowo Paweł Finder, a później Władysław Gomułka.

Prawobrzeżna część powiatu warszawskiego wchodziła w skład okręgu GL nr 3 – Warszawa-Prawa Podmiejska. Budowa PPR na tym terenie zaczęła się od Legionowa jeszcze w styczniu 1942 roku. Pierwszym organizatorem był tu Stanisław Skowroński „Młot”, który wkrótce powołany został na sekretarza tworzącego się komitetu okręgowego.

W czerwcu 1942 roku na teren okręgu skierowany został Marian Baryła, „Bartek”. Od tego czasu zaczęto tworzyć strukturę organizacji zbrojnej  GL.
Pierwszym dowódcą GL w okręgu Warszawa-Prawa Podmiejska został Zygmunt Duszyński „Zygmunt”. Na początku maja 1943 roku został zastąpiony przez Józefa Dąbrowskiego „Hiszpana”. Nowy dowódca doświadczenia bojowe wyniósł jeszcze z wojny hiszpańskiej i kierownictwo PPR-u pokładało duże nadzieje w jego osobie. Niestety, niecałe trzy miesiące później został aresztowany. Kolejnym dowódcą GL okręgu został Józef Kogutek „Marek”. W tym czasie rozwinęły się akcje dywersyjne GL. W połowie 1943 roku GL przekształcona została w Armię Ludową. Z niemałym trudem tworzona była siatka terenowa w okręgu odpowiadająca podziałowi terytorialnemu PPR, na dzielnice i gminy partyjne. Okręg Warszawa-Prawa Podmiejska GL-AL tworzyło 6 tzw. terenów i w wyniku wytężonej pracy organizacyjnej stał się jednym z silniejszych i lepiej funkcjonujących w kraju.

W 1942 roku zostały powołane do życia komórki PPR-u w takich miejscowościach jak: Glinianka, Kołbiel oraz pod koniec roku Otwock. W skład organizacji otwockiej wchodzili: Andrzej Witkowski, Józef Karczewski, Zygmunt Borkowski, Stanisław Drozdowicz i Stanisław Brzeziński.
Organizacja ta w roku 1944 liczyła 9 członków.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz