RSS
 

Styczeń 1942 r.

04 lut

W nieokreślonym dniu w otwockim getcie pojawiły się obwieszczenia, którego treść przytacza w swojej relacji Benjamin Orensztajn: „Poszukuje się różnych fachowców [...]; wysoka płaca, dobre jedzenie i zakwaterowanie; zgłosić się do Wydziału Pracy Judenratu”. W dalszej relacji Orensztajn pisał, że: „Żydzi nie mieli zaufania do Niemców [...] nikt się nie zgłosił. Przeto Kronenberg [...] porwał około 150 młodych Żydów [...] i wysłał ich [...] do Treblinki. Tam przeprowadzonao na nich pierwsze doświadczenia zagłady”.[1]

Wywiezienie do Treblinki otwockich Żydów wspominał w swojej relacji Calek Perechodnik: [...] w styczniu wzięto z Otwocka przeszło dwustu zdrowych ludzi, chorych lekarze wybrakowali i wysłano do obozu karnego w Treblince i tam podobno z całej partii żyje około piętnastu ludzi. Reszta została z miejsca w męczeński sposób wymordowana. Tu już Żydzi Otwocka widzą całą tragedię, wyjęto niewinnych dwustu ludzi i pozabijano ich. Całe szczęście, że to posłała policja żydowska, no i wysłała najbiedniejszych.

            Jedni są zadowoleni, że się wykupili; drudzy, krewni wysłanych, przysięgają zemstę Ghetto-Polizei, oczywiście, z terminem powojennym.

Miasto jest wzburzone.[2]


[1] B. Orensztajn, Churbn Otwock, Falenic, Karczew, 1948, s.14. Relacja przytoczona przez Davida Engela w formie przypisu do C. Perechodnik, Spowiedź, Warszawa 2007, s. 293.
[2] C. Perechodnik, Spowiedź, Warszawa 2007, ss. 28-29.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz