RSS
 

Generał Aleksander Gabszewicz

06 lut

Urodził się 6 grudnia 1911 r. w Szawie na Kowieńszczyźnie. Po roku 1918 r. państwo Gabszewiczowie przenoszą się do Otwocka. Ich syn Aleksander uczęszcza do tutejszego gimnazjum, które kończy w 1931 r.

W 1934 roku ukończył kurs pilotażu w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa nr 1 w Dęblinie. We wrześniu 1939 roku Aleksander Gabszewicz był oficerem taktycznym  IV Dywizjonu Brygady Pościgowej. Po zakończeniu kampani wrześniowej udał się do Francji gdzie został dowódcą klucza G w Groupe de Chasse III/lO. Po upadku Francji ewakuowany do Anglii. Służbę w 607 Dywizjonie Myśliwskim „Hrabstwa Durham” Aleksander Gabszewicz rozpoczął 11 października 1940 roku.

Od 13 listopada 1940 do lutego 1941 roku walczył w składzie Eskadry B 303 Dywizjonu Myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki. W lutym 1944 roku kpt. Gabszewicz został dowódcą 18 Fighter Sector 84 Fighter Group 2-nd Tactical Air Force – 18 Sektora Myśliwskiego 84 Grupy Myśliwskiej 2 Taktycznych Sił Powietrznych.

Od jesieni 1940 r. do 8 maja 1945 r. Gabszewicz wykonał łącznie 384 loty, w tym 183 operacyjne i 201 bojowych. Strącił na pewno 9 samolotów niemieckich, 1 prawdopodobnie i 3 uszkodził. Podczas wojny, jako oficer-pilot przeszedł wszystkie szczeble liniowego dowodzenia i jako pierwszy lotnik Polskich Sił Powietrznych został udekorowany Złotym Krzyżem Virtuti Militari; był kawalerem tego Orderu IV i V klasy. Inne jego odznaczenia to: Krzyż Komandorski Polonia Restituta, Krzyż Walecznych (czterokrotnie), holenderski Order Komandorski Oranje Nassau, angielski Companion of Distinguished Service Order (dwukrotnie), angielski Distiguished Flying Cross, francuski Croix de Guerre z Palmą oraz wiele innych polskich i zagranicznych medali.

Po zakończeniu wojny Pułkownik zamieszkał na stałe w Wielkiej Brytanii. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Lotników Polskich i przez 17 lat pełnił funkcję prezesa a potem prezesa  honorowego. Był członkiem komitetu budowy Pomnika Lotnika Polskiego w Northolt pod Londynem i autorem umieszczonego tam napisu: „To the memory of the fallen Polish Airmen”. W 1966 r. otrzymał awans na pułkownika, a w 1974 r. na generała brygady.

Zmarł 10 października 1983 r. w Hanley Swan, Worchester. Prochy Generała spoczęły na cmentarzu lotników w Newmark koło Nottingham. 9 września 1992 r. roku na płycie lotniska wojskowego w Dęblinie odbył się powtórnie pogrzeb Generała. Oprócz najbliższej rodziny, udział w nim wzięły delegacje środowisk kombatanckich i lotniczych z aktualnym komendantem Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej, której Aleksander Gabszewicz był absolwentem. Po zakończeniu liturgii żałobnej i uroczystych przemówieniach kondukt pogrzebowy skierował się do oczekującego śmigłowca, na którego pokładzie została umieszczona urna z prochami Generała. Po starcie maszyna przyjęła kurs północno-zachodni, by dolecieć w okolice Legionowa, na dawne lotnisko operacyjne z 1939 r., skąd Gabszewicz wystartował do swego drugiego bojowego lotu, podczas którego został zestrzelony i ciężko kontuzjowany.

Tam, zgodnie z ostatnią wolą Generała, prochy jego zostały rozsypane w powietrzu.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz