RSS
 

14 maja 1944 r., niedziela

20 maj

W tym dniu o godzinie 6.30 patrol bojowy z grupy „Skrytego”, na mocy wydanego wyroku śmierci, uprowadził z mieszkania przy ul. Głównej w Międzylesiu Walerego Kanię, tłumacza na posterunku policji, a także konfidenta żandarmerii i gestapo. Po przywiezieniu do Dębinki rozpoczęto przesłuchania, które trwały do wczesnych godzin rannych dnia 16 maja 1944 r. W ich trakcie Kania został skonfrontowany z przesłuchiwanym w tym samym czasie innym konfidentem, Stanisławem Kukowskim. Kukowski obciążył go zeznaniami, w których dostarczył przekonujących dowodów na to, że Kania donosił Niemcom. Wyrok śmierci przez powieszenie wykonano 16 maja 1944 r. około godziny 3.00 rano. Zwłoki utopiono w Wiśle.
Aresztujący Kanie żołnierze  podali się za Niemców. Ruszył za nimi pościg niemieckiej policji, ale bez rezultatu.[1]


[1] Na podstawie m. in. H. Witkowski, „Kedyw” Okręgu Warszawskiego AK w latach 1943 – 1944, Warszawa 1984, s.340. sprawozdania Kedywu OW za maj 1944 r. (AAN syg. 203/X-62), protokołu przesłuchania (AAN syg. 203/X-62), raportu nr I-6/I-71 Oddziału II KG AK (WBBH, III/22/12, k. 243 i 554), oraz kroniki policyjnej (CAW, Okupacja 5).

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz