RSS
 

Czaplicki Władysław (1871-1922)

13 lut

(Fot)

Urodził się w roku 1871. Dyplom lekarza otrzymał w roku 1898 na Uniwersytecie Warszawskim. Osiadł w Pilawie, gdzie pracował jako lekarz kole­jowy. W roku 1902 chory na gruźlicę, przeniósł się ze względów zdrowotnych do Otwocka. Pracował tam nadal jako lekarz Kolei Nadwiślańskiej oraz ordynował w miejscowych sanatoriach, m.in. w Sanatorium dr Geislera i w Sanatorium F. Wiśniewskiego. W swej działalności praktyczno-lekarskie j, jako jeden z pierwszych lekarzy
w Polsce, stosował leczenie odmą opłucnową. Ponadto rozwi­jał żywą działalność społeczną. Już w roku 1906 był współautorem i wydawcą Przewodnika po Otwocku, stanowiącego obszerną, monogra­ficznie ujętą publikację propagującą zalety uzdrowiska i warunki leczenia. Wspólnie z innymi patriotami lokalnymi był organizatorem „Ogniska” zrzeszającego działaczy otwockich, a następnie inicjatorem powstania Towarzystwa Przyjaciół Otwocka i członkiem jego Zarządu. W roku 1915 jako lekarz kolejowy został ewakuowany przez Rosjan i wywieziony do Moskwy. Stamtąd, z powo­du pogorszenia stanu zdrowia, został przesłany do Jałty, na pół­wyspie krymskim. Leczył się tam i pracował w krymskich sanato­riach. W Jałcie spotkał się z dr-em Pawłem Martyszewskim, którego zainteresował swoim ukochanym Otwockiem i pośrednio przyczynił się do jego osiedlenia się tam po wojnie. W roku 1918 dr Czaplicki po­wrócił do Otwocka. Stan jego zdrowia pogarszał się jednak syste­matycznie, tak, że nie mógł podjąć pracy zawodowej. Zmarł 14 czerwca 1922 roku w Otwocku[1].

 

Opracował dr med. Witold Trybowski


[1] Źródła: 1) Echo Otwockie 1927, R. I, Nr 3-4, s. 7; 2) Echo Otwoc­kie, 1928, R. II, Nr 4-6, s. 16; 3) Jellenta, s. 70,75; 4) Przewodnik po Otwocku i jego okolicach na rok 1906. Warszawa. 1906; 5) Med. i Kron. Lek. 1914, R. XLIX, Nr 31, ss. 614-617; 6) Inf. Miejsc. Leczn.-Klim. Warszawa, 1922, s. 48.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz