RSS
 

Wolski Ludwik (1881 – 1953)

13 lut

(fot.)

Ukończył Seminarium Duchowne w Warszawie i otrzymał święcenia kapłańskie w 1905 roku. Parafię św. Wincentego á Paulo w Otwocku objął 7 kwietnia 1923 roku. Pierwszoplanowym zadaniem była budowa Domu Parafialnego, który dzięki zaangażowaniu parafian powstał w niezwykle szybkim tempie. Miał on służyć do wyłącznego użytku Opieki Parafialnej. Motywem przewodnim działalności proboszcza Wolskiego było hasło: „Dzieci, bądźcie radością rodziców”. Był inicjatorem i organizatorem następujących przedsięwzięć:
- organizacja i prowadzenie Ogniska Wychowawczego dla dzieci,
- tworzenie tzw. „Rachunku Wychowawczego” dla dzieci,
- redakcja i wydawanie kroniki i pisemka dla dzieci,
- umieszczenie przy ul. Orlej figury Chrystusa z Krzyżem,
- organizacja kaplic w sanatoriach, zakładach wychowawczo-opiekuńczych itp.,
- budowa kancelarii i stróżówki na cmentarzu grzebalnym,
sporządzenie planu kaplicy cmentarnej i rozplanowanie cmentarza,
- założenie przedszkola nieopodal kościoła,
- powstanie „Kasy Pożyczkowej”, opartej na wzorach i statucie kasy Stefczyka i udostępnienie na jej siedzibę Domu Parafialnego.
Dziełem życia ks. Wolskiego była budowa nowego kościoła przy bezinteresownej pomocy jego brata – arch. Łukasza Wolskiego. Kościół poświęcono w 1935 roku, choć ze względu na wojnę, wykończony został w latach pięćdziesiątych.
W czasie okupacji, plebania stała się azylem dla wielu ludzi. Zorganizowano pomoc dla chorych, zastępcze rodziny, założono kuchnię parafialną, organizowano dożywianie, lekarstwa i zapomogi.
Proboszcz Wolski będąc kierownikiem stanu cywilnego i prowadząc księgi, udzielał pomocy Żydom, ratując ich i wystawiając nieprawdziwe metryki chrztu. Po wejściu wojsk sowieckich udzielał pomocy prześladowanym i tropionym przez NKWD, w szczególności zaś rannym żołnierzom, powstańcom warszawskim i akowcom. Trzeba podkreślić, że ks. Wolski był człowiekiem skromnym, jego plebania była wyposażona biednie, a warunki życia niemal spartańskie. Dla siebie wymagał niewiele i tego też oczekiwał od swoich wikariuszy. Wszystkie dochody, oszczędności i zebrane środki pieniężne poświęcał ludziom – zarówno parafianom, jak niewierzącym i Żydom. Szczególną pomoc kierował do niezamożnej młodzieży, łożąc na jej wychowanie i wykształcenie. W dowód uznania zasług ks. Ludwik Wolski został w 1936 roku obdarzony godnością Kanonika Kapituły Warszawskiej, a przez władze państwowe odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Ks. Kanonik Ludwik Wolski był kapłanem z powołania, nigdy nie zabiegał o względy i zaszczyty. Był człowiekiem skromnym o wielkim sercu. Mieszkańcy Otwocka uważali go za Pasterza Opatrznościowego. Wzbudzał w Otwocku powszechny szacunek, zarówno u Polaków, jak i Żydów.
W 2008 roku pośmiertnie otrzymał tytuł „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” przyznany przez Instytut Yad

Vashem w Jerozolimie.

 

Opracowała Anna Szymańska-Petryk

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz