RSS
 

Sanatorium M. Chmielewskiej, F. Wiśniewskiego, Stanisława Krzyżanowskiego

03 sty

FOT.

Sanatorium M.  Chmielewskiej, F. Wiśniewskiego, Stanisława Krzyżanowskiego, ul. Kopernika 8 (d. Kościuszki 21, Kościuszki 7)
Naprzeciw Sanatorium doktora Geislera zaczęło funkcjonować w roku 1905, drugie w Otwocku sanatorium – M. Chmielewskiej, wkrótce przejęte przez F. Wiśniewskiego.
Piękny, drewniany, piętrowy budynek z 20-a pokojami wygodnie urządzonymi, obszernymi oszklonymi „leżalniami”, wielką salą zabaw, biblioteką, salą jadalną, łaźnią, gabinetem przyjęć zbudowany został w dużym parku. Nowością były dzwonki elektryczne w pokojach pacjentów, materace siatkowe i górne okna otwierane za pomocą dźwigni. Kuchnia mieściła się w oddzielnym budynku, który  połączony był z zakładem pasażem.
Przed pierwszą wojną światową sanatorium F. Wiśniewskiego kupili Maria i Jan Karbowscy i przekazali obiekt Stanisławowi Krzyżanowskiemu, bratu Marii Karbowskiej.
Doktor Stanisław Krzyżanowski (1877 – 1917) zaraz po studiach osiadł w Otwocku, był asystentem Sanatorium Geislera w Otwocku oraz kierownikiem prywatnego zakładu leczniczego, dawnego Sanatorium Wiśniewskiego aż do śmierci. Doktor Krzyżanowski z ca i energią zorganizował wzorowe sanatorium dla chorych na płuca. Stosował w nim nowatorskie metody leczenia, przede wszystkim wykorzystywał unikalne w skali kraju walory klimatyczne Otwocka. Pacjenci werandowali tutaj przez cały rok, nawet przy ujemnych temperaturach.
Dr Krzyżanowski udzielał się społecznie. Pełnił zaszczytne funkcje. Był przewodniczącym Koła Macierzy Polskiej w Otwocku, wiceprzewodniczącym Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, wiceprzewodniczącym miejscowej Rady Opiekuńczej.
Wybuchła pierwsza wojna światowa. Pogorszyły się warunki życia. W Otwocku wielu mieszkańców zachorowało na dur plamisty. Doktor Krzyżanowski nie odmawiał tym chorym pomocy. Zaraził się i zmarł 10 lutego 1917 r.
Po śmierci doktora otwocka Gmina Żydowska zaproponowała pomoc finansową na kształcenie siedmioletniej córki Irenki. Pani Janina Krzyżanowska wzruszona podziękowała i nie przyjęła.
W roku 1920 sanatorium zostało zlikwidowane. Całość kupił Magistrat m. st. Warszawy i urządził w nim Dom Wychowawczy dla Sierot.
Obecnie budynek ten, przy Kościuszki 21 zamieszkują lokatorzy i niewielu z nich wie, że w tym domu mieszkała od końca 1911 r. do roku 1920, Irena Sendlerowa z domu Krzyżanowska (15 II. 1910 r. – 12 V. 2008 r.), Sprawiedliwa wśród Narodów Świata (19 października 1965 r.), która ocaliła dwa i pół tysiąca żydowskich dzieci z getta w Warszawie.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz