RSS
 

Sanatorium Sejmikowe im. Stanisława Okulicza

03 sty

(FOT.)

Sanatorium Sejmikowe im. Stanisława Okulicza, ul. Samorządowa 16/20 (d. Wiązowska 18)

Po roku 1918 w ramach walki z gruźlicą, przy ul. Wiązowskiej 18, utworzono 25-łóżkowy Szpital Powiatowy. Dwa jego oddziały, 5-łóżkowy zakaźny i 20-łóżkowy oddział gruźliczy mieściły się w dwóch parterowych domkach.
Wkrótce na tym samym pięknym terenie parkowym zakupionym przez Sejmik Warszawski, rozpoczęto budowę dużego gmachu sanatoryjnego, który już w 1929 r. oddano do użytku. Był to budynek piętrowy, murowany z nowoczesnymi urządzeniami technologicznymi, skanalizowany, z wodą bieżącą: zimną i gorącą. W wysokich sutenerach znajdowały się pomieszczenia gospodarcze: magazyny, spiżarnia, obieralnia jarzyn, elektryczna lodownia, kuchnia, zmywak oraz jadalnia dla personelu, natomiast obie kondygnacje gmachu  wysoki parter i piętro przeznaczono w całości na cele lecznicze. Mieściły się tu słoneczne, przestronne sale dla chorych, gabinet Roentgena i laboratorium. Wzdłuż skrzydeł gmachu – kryte leżalnie zimowe. Rozległa, duża leżalnia znajdowała się też w parku. Do sanatorium włączono szpitalne budynki i przeznaczono je dla personelu na mieszkania i na biura.
W podziękowaniu za zasługi starosty warszawskiego w realizacji tego wielkiego przedsięwzięcia jakim było zbudowanie tej placówki leczniczej, nadano jej imię -Sanatorium Sejmiku Warszawskiego im. Stanisława Okulicza.
W okresie wojny sanatorium sejmikowe włączono do Szpitala Powiatowego jako oddział gruźliczy.
Po wojnie Sanatorium Sejmikowe dla Płucno-Chorych przy ul. Samorządowej 18 weszło w skład Sanatorium Przeciwgruźliczego im. Ludwika Waryńskiego.
Od 1 IX. 1976 r. – Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej Chorób Płuc i Gruźlicy nr 2.
OD 1999 R. – Mazowieckie Centrum Leczenia Chorób Płuc i Gruźlicy.
Obecnie budynek stoi pusty, dysponentem terenu jest Marszałek Województwa Mazowieckiego.


 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz