RSS
 

Szkolnictwo w Otwocku

11 sty

Szkolnictwo w Otwocku

Gimnazjum

Gimnazjum Otwockie zostało założone w roku 1919, przez grono obywateli miejscowych z p.p. A. Wyrożębskim, J. Grendą i ś. p. F. Pulwarskim na czele.
Rozwój tej placówki, będącej początkowo pod egidą Macierzy Szkolnej, natrafiał przez pewien czas na trudne do przezwyciężenia przeszkody. Niewiara w powodzenie, brak poparcia szerszych mas, a co zatem idzie, brak odpowiedniego funduszu i odpowiedniego lokalu, utrudniały całe zadanie.
Placówka ta omal nie uległa zniszczeniu w roku 1920, podczas najazdu bolszewików, którzy splądrowali i zniszczyli urządzenia szkolne, a zwłaszcza tak kosztowne dzisiaj gabinety naukowe i bibljotekę. Udało się jednak nie tylko szkody powetować, ale nawet rozszerzyć ramy dotychczasowej pracy. Dodano kilka klas, dobrano odpowiedni personel nauczycielski i do istniejącego gmachu dobudowano nowe skrzydło. W roku 1921 przeszło gimnazjum na własność miasta.
Obecnie 8-mio klasowe humanistyczne gimnazjum koedukacyjne, pozostające pod kierunkiem p. L. Łańcuckiego, liczy 8 klas, 14 sił nauczycielskich, daje naukę 250 dzieciom. Zakład posiada prawa szkół państwowych. 68% uczęszczającej do gimnazjum młodzieży stanowią dzieci ludności miejscowej, pozostałe 32% dzieci z najbliższych okolic, zwłaszcza miejscowości położonych wzdłuż linji kolejowej Warszawa-Dęblin.
19% ogólnej liczby, stanowią dzieci z Warszawy i innych nieraz odległych stron Rzczepospolitej, przybywające do Otwocka dla ratowania zdrowia.
Obecnie projektowana jest budowa nowego gmachu oraz internatu, który przyjąłby w swoje mury tę młodzież, której stan zdrowia wymaga kuracji w Otwocku, a której rodzice pozbawieni są możności stałego w nim pobytu.
Jak widzimy klimatyczne właściwości Otwocka sprawiają, że cel założenia gimnazjum ulega powolnemu przeobrażeniu. Uczelnię tę założono celem umożliwienia nauki przedewszystkiem dzieciom ludności miejscowej, przyrost zaś dziatwy zamiejscowej, szukającej w Otwocku poprawy zdrowia, przy równoczesnym kontynuowaniu nauki z roku na rok, powiększa się tak dalece, że obecnie ma 58 nowoprzyjętych i zgłoszonych do egzaminów powakacyjnych uczniów i uczennic 37, a więc przeszło 60 % należy do kategorji wyżej zaznaczonej, pozostała zaś część rekrutuje się z pośród dziatwy miejscowej, lub też z pobliskich okolic.

Dnia 28 czerwca b. r. odbyła się w gmachu gimnazjalnym uroczystość rozdania świadectw. Po nabożeństwie dziękczynnem młodzież szkolna wraz z rodzicami zebrała się w pięknie udekorowanej sali rekreacyjnej. Po odśpiewaniu hymnu narodowego przez chór gimnazjalny pod batutą p. prof. Mailszewskiego, przemówił prof. Eigner, przedstawiając istotne znaczenie uroczystości. Następnie prof. Frejt przedstawił w krótkości znaczenie utworów Kochanowskiego w kształtowaniu się myśli polskiej, uczennica zaś Balińska odczytała swoje odznaczone wypracowanie na powyższy temat.
W dalszym ciągu uroczystości Dyrektor gimnazjum odczytał nazwiska 9 uczniów i uczennic, promowanych do następnej klasy z odznaczeniem, stawiając ich za wzór do naśladowania. Był to bardzo sympatyczny moment uroczystości. Nazwiska odznaczonych: Górzyńska Halina, Wyrożębska Krystyna z kl. I Wolsztejn Dawid z kl. II, Chłond Aleksander, Wajsberżanka Elwira i Wolsztejnówna z kl. III, Dobryk Abraham i Worobiejczykówna Paulina z kl. VI, wreszcie Bleżowska Regina i Kamiński Tadeusz z kl. VII. Każdemu z odznaczonych uczniów i uczennic w obecności nauczycieli, rodziców i gości Dyrektor wręczał świadectwa, przyczem chór odśpiewywał okolicznościową kantatę.
Po wręczeniu świadectw zgromadzona publiczność oglądała pomieszczoną w dwóch salach wystawę robót ręcznych i prac szkolnych uczniów i uczennic zakładu.
Zauważyć można przywiązanie uczniów i uczennic do gimnazjum i ścisły ich kontakt z nauczycielstwem.

Szkoły powszechne

Początek szkolnictwa powszechnego datuje się w Otwocku od roku 1905. Powstaje tu wtedy szkoła początkowa, utrzymywana i kierowana przez grono miejscowych działaczy i działaczek. Przechodzi ona różne koleje. Istnieje jako szkoła „Macierzy”, następnie szkoła Tow. Wpisów Szkolnych, a po zamknięciu tych instytucji przez władze rosyjskie, funkcjonuje pod egidą Tow. Opieki nad dziećmi. Osoby, które położyły pierwsze zręby szkolnictwa powszechnego w Otwocku i oddały temu szkolnictwu duże usługi są to: ś. p. dr Wł. Wroński, ś. p. dr Wł. Czaplicki, J. Nestorowiczówna i E. Kasperowicz. W czasie okupacji niemieckiej, praca oświatowa trwa nadal, a z chwilą przemianowania Otwocka na miasto, szkoła „Macierzy”, zarówno jak i ochronki przechodzą na rzecz miasta.
Jednocześnie obok szkoły powszechnej, prowadzonej obecnie przez p. A Wołka, do której uczęszcza 546 dzieci ludności chrześcijańskiej, istnieje jeszcze ochronka pozostająca pod kierunkiem p. W. Bassakówny, do której uczęszcza około 40 dzieci.
Niezależnie od szkół powszechnych dla ludności chrześcijańskiej, znajduje się w Otwocku szkoła powszechna dla ludności żydowskiej. Będąc jedynym typem tego rodzaju szkoły w powiecie, daje zupełnie dobre wyniki, odciągając dzieci żydowskie z chederów i dając im wykształcenie według programu szkół powszechnych.
Ogółem w ubiegłym roku szkolnym uczęszczało do szkół powszechnych 564 dzieci chrześcijańskich i 531 dzieci żydowskich. Dziatwa ta uczy się w 27 klasach i posiada 27 sił nauczycielskich.
Rozwój szkolnictwa powszechnego i przymus szkolny dla dziatwy 7 i 8 letniej, wywołuje potrzebę budowania gmachów szkolnych i mieszkań dla nauczycieli. W tym kierunku idą obecnie wysiłki Zarządu miejskiego i Dozoru szkolnego. Projektowana jest w roku bieżącym budowa wzorowego budynku szkolnego.
Także poważne sumy przeznaczone są na zaopatrzenie szkół w pomoce szkolne.
Skład Dozoru Szkolnego jest następujący: przewodniczący E. Kasperowicz, członkowie: burmistrz M. Górzyński, ks. Weber, dr L. Mierosławski, W. Zbikowski, B. Migdalaski, A. Rejnerowa i A. Włok.
Wogóle praca oświatowa w Otwocku cieszy się należytem zrozumieniem, wszelkie odnośne kredyty uchwalane są zawsze bez dyskusji przez Radę Miejską i dążeniem jest, aby wkrótce ani jedno dziecko w wieku szkolnym nie było poza szkołą.

 Rok szkolny 1923/4 w Publicznej Szkole Powszechnej Nr. 1 w Otwocku

Szósty rok istnienia Publ. Szkoły Powszechnej, w której pobierają naukę dzieci wyznań chrześcijańskich, zaznaczył się w rozwoju szkoły wzrostem frekwencji dzieci, powiększeniem ilości sił nauczycielskich oraz pogłębieniem stanu nauczania.
O rozwoju szkoły mogą zaświadczyć  następujące dane statystyczne:

Lata szkolne 1918/19 1919/20 1920/21 1921/22 1922/23 1923/24
Sale naukowe 5 5 6 10 10 10
Oddziały 6 7 8 12 12 14
Siły nauczycielskie 5 7 9 12 14 16
Dzieci zapisanych do szkoły 240 373 383 525 546 564
Dzieci klasyfikowanych 190 273 322 453 475 495
Dzieci promowanych 169 237 277 406 394 424

 

Dzięki należytemu zaopatrzeniu szkoły w opał przez Dozór Szkolny, nauka w r. szk. 1923/24 nie doznała przerwy, nawet podczas bardzo ostrej zimy. Mimo niezwykle ciężkich warunków domowych dziatwy szkolnej, zdołano utrzymać poziom nauczania, zakreślony programem Min. Oświaty. Cel ten osiągnięto przeważnie dzięki stosowaniu najnowszych metod nauczania i wychowania, pomimo bardzo szczupłych pomocy naukowych i wielu innych trudności, które musi pokonywać nasze młode szkolnictwo. Oparte na samorządzie pracuje ono w ścisłym kontakcie ze społeczeństwem, które powołało w tym celu Dozór Szkolny i Opiekę Szkolną. Organy te zaspakajały najniezbędniejsze potrzeby szkoły i dzielnie wspierały nauczycielstwo w jego pracy, szczególnie w zabezpieczaniu należytej frekwencji, przestrzegając przepisów Dekretu o obowiązku szkolnym.
Opieka szkolna zaopatrywała najuboższą młodzież w materiały piśmienne, dokarmiała ją i urządziła dla niej święcone. Dzięki wydatnemu poparciu Dozoru Szk. urządziła szkoła w czerwcu b. r. wycieczkę 22 dzieci do Ojcowa, Krakowa i Wieliczki.
Rok szkolny zakończono podniosłą uroczystością w której wzięli udział przedstawiciele samorządu szkolnego i liczni rodzice dziatwy.
Skład Opieki Szkolnej, tak gorliwie i umiejętnie spełniającej swe obowiązki przy szkole powszechnej, dla ludności chrześcijańskiej jest następujący: p. B. Migdalski (Główny opiekun) i Członkowie: pp J. Nestorowiczówna, d-rowa H. Grabińska, A. Gadomski i T. Chudzicki.

A.W.
Otwock – Uzdrowisko Nr 3, 10 lipca 1924r.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz