RSS
 

1929

19 lut

Działało 396 zakładów handlowych i 247 rzemieślniczych[1],

Do szkół powszechnych uczęszczało 1463 uczniów.[2]

Magistrat po zaciągnięciu pożyczki przystąpił do budowy remizy strażackiej (foto) przy ul. Karczewskiej.

Wyremontowano bruk i chodniki na uszkodzonych ulicach: Orla, Żeromskiego, Sienkiewicza (ob. Armii Krajowej), Kolejowej, Bolesława Prusa oraz zjazd pod tunel.

Zabezpieczono (polewając je smarem z octu)  „od kurzu” ulice: Warszawską, Sienkiewicza, Reymonta, Mickiewicza (ob. Kopernika) oraz zjazd pod tunel.

Zabrukowano ul. Staszica od toru kolejki wąskotorowej (okolice dzisiejszego ronda Sybiraków) do ul. Wesołej.

Otwarto żydowską szkołę „Jabne”

Komisja sanitarna przebadała wodę z 209 otwockich studni. W 11 przypadkach woda była dobra, w 131 przypadkach woda nadawała się do picia po przegotowaniu, woda z 67 studni całkowicie nie nadawała się do spożycia.

Kontynuowano budowę Kasyna, zmieniając jego nazwę na „Instytut Przyrodo Leczniczy”

29.05.1929 – Rada Miasta uchwaliła, że targi małe w Otwocku odbywać się mogą w piątki, w od godziny 5.00 do 11.00 w sezonie letnim i od godz. 6.00 do 12.00 w sezonie zimowym.

– Przy ulicy Rejmonta otwarto Sanatorium Miasta Stołecznego Warszawy.

1.08.1929 Oddano do użytku Sanatorium Sejmikowe im. Stanisława Okulicza przy ul. Wiązowskiej (ob. Samorządowa)

16.10.1929 – Rada Miasta uchwaliła nadać nazwy nowym ulicom miasta:
- im. Andrzeja Strugi
- Elizy Orzeszkowej
- Niemcewicza
- Wierzbowa
-  Klonowa
- Zygmunta Krasińskiego
- Piaskowa (ob. Olszowa na odcinku od Polnej do Wesołej)
- Olszowa (od Zygmunta do Wroniej)
- Racławicka
- Konarskiego
W nowopowstałej dzielnicy „Otwock Stary” (Parcelacja Władysława Jezierskiego – zob. 1927):
- Legionów
- Dwernickiego
- Chłopickiego
- 11 listopada
- Al. 3 Maja (radny Piszczałowski złożył wniosek, żeby nosiła nazwę 1 Maja – wniosek upadł)
- gen. Dąbrowskiego
- Traugutta
- Sowińskiego
- Czackiego
- Prądzyńskiego
- Bema
- Sułkowskiego
- ponadto plac znajdujący się tam nazwano Placem Wolności
Na terenach rozparcelowanych przez pana Kwiatkowskiego wytyczono i nazwano ulice:
- Matejki,
- Przemysłowa (ob. J. Lennona)
- Wyspiańskiego

Ponadto Rada miasta zmieniła nazwy dotychczasowych ulic:
- Zielną na Wolfganga Jabłońskiego (zmarłego w roku 1928 wieloletniego wiceburmistrza Otwocka)
- Włodzimierską na Emilji Plater
- Lubelską na Poniatowskiego
- Dalszy ciąg ul. Cybulskiego za Reymonta na Jana Kochanowskiego
- Dalszy ciąg ul. Cybulskiego (od Sienkiewicza (ob. Armii Krajowej) do Andriollego na Pułaskiego
- Aleksandra na Kupiecką
- Kresową na Lelewela
- Świderską na Berka Joselewicza (zmiana na wniosek radnego Kenigsberga)

10.11.1929 r. Do Otwocka przybyła delegacja z dwudziestu powiatu Województwa Warszawskiego ze Starostą Warszawskim, przedstawicielami Wydziału Powiatowego i członkami Sejmiku Warszawskiego na czele. Goście zostali przyjęci przez Magistrat i Radę miasta. Zwiedzili obiekty i urządzenia miejskie

15.11.1029 – Burmistrz powołał inżyniera Tarasima na stanowisko architekta miejskiego


[1] Zarys dziejów miasta Otwocka (red. Marian Kalinowski), Otwock 1996, s.47.
[2] Zarys dziejów miasta Otwocka (red. Marian Kalinowski), Otwock 1996, s. 59.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz