RSS
 

1935

11 mar

Do szkół powszechnych uczęszczało 2309 uczniów.[1]

W mieście funkcjonowało 39 pensjonatów legalnych i 9 sanatoriów.[2]

Rozpoczęto budowę chodnika przy ul. Warszawskiej w kierunku Śródborowa.

Chleb razowy kosztował 24 gr. za kg, masło osełkowe – 2,50, jajko – 6 gr/szt., mleko 27 gr/litr, mięso wołowe – 1,50/kg

Trwały prace związane z elektryfikacją linii kolejowej Warszawa – Otwock.

Rada Miasta odbyła 11 posiedzeń.

Zarząd miejski zwrócił się do Dyrekcji PKP o nie przedłużanie umowy dzierżawy na skład opałowy na terenie kolejowym przy ul. Warszawskiej, wskazując na fakt, że szpeci miasto. Jednocześnie zwracają uwagę na zbierającą się pod wiaduktami kolejowymi wodę.

W willi „Syrena” przy ul. Warszawskiej utworzono Posterunek Policji Państwowej

Władysław hrabia Jezierski przekazał miastu 10ha. ziemi pod budowę stadionu sportowego.[3]

Zarząd Miasta rozpoczął prace związane z budową gmachu szkolnego przy ul. Szkolnej. Pierwotnie budynek miał być drewniany. Nie zezwoliły na to władze powiatowe.

Drużyna piłkarska Otwockiego Klubu Sportowego pokonała 3:0 drużynę Polonii Warszawa. Mecz odbył się z okazji 10 rocznicy powstania klubu. W tym samym roku drużyna awansowała do klasy B.[4]

2.03.1935 – w „Kasynie” odbył się „bal pomarańczowy” (zob. zaproszenie).

19.04.1935 – wojewoda zatwierdził tymczasowy statut uzdrowiska Otwocka.

25.04.1935 – Odbyło się poświęcenie wybudowanego przy ulicy Borowej Sanatorium Wojskowego. Inicjatorem budowy był mjr dr med. Michał Telatycki przy wsparciu Aleksandry Piłsudskiej. Autorami projektu architektonicznego byli: A.E. Norwerth oraz J Trypolski i K. Biernacki. Pierwsi pacjenci przybyli do sanatorium 1 maja 1935 roku.

11.06.1935 – Na posiedzeniu Rady Miasta odbyła się dyskusja poświęcona upamiętnieniu Józefa Piłsudskiego. Z dyskusji wynikało, że po śmierci marszałka, w Otwocku zawiązał się komitet złożony z przedstawicieli urzędów i organizacji społecznych. Jego celem było wykupienie placu, gdzie w roku 1915 zamieszkał Piłsudski i wybudowanie tam Domu Społecznego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. W toku dalszej dyskusji radni zgłaszali propozycję, aby wybudowany dom był wierną kopią tego, w którym mieszkał marszałek, a który spłonął. Burmistrz poinformował, że wyasygnował kwotę 200 zł na budowę Kopca Piłsudskiego w Krakowie. Ponadto burmistrz poinformował, że ma zamiar zorganizować wycieczkę do Krakowa, która na budowę kopca przewiezie ziemię z miejsca, w którym Piłsudski przebywał w roku 1915. Wśród propozycji radnych było również nazwanie mającego powstać stadionu miejskiego imieniem Piłsudskiego, zmiany nazwy ul. Warszawskiej na Aleję J. Piłsudskiego, nadanie imienia marszałka parkowi miejskiemu.

8.08.1935 – W „Kasynie” odbyła się zabawa – koncert zorganizowana przez Zgromadzenie ks. Salezjanów.

27.08.1935  – Rada Miasta upoważniła Zarząd Miasta do budowy stadionu miejskiego przy ul. Karczewskiej.

1.09.1935 w Otwocku Zmarł Cezary Jellenta, wybitny literat i krytyk literacki. Autor książki Sosny Otwockie. Obraz miasta uzdrowiska. Jellenta przebywał w Otwocku na kuracji.

16.10.1935 – Rada Miasta upoważniła Zarząd Miejski do rozpoczęcia prac związanych z elektryfikacją Soplicowa.

20.10.1935 – Księdza biskup Stanisław Gal poświęcił nową świątynie parafii pod wezwaniem św. Wincentego a’Paulo (fot.).

22.10.1935 – Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zatwierdziło projekt budowy otwockiego wodociągu i kanalizacji.


[1] Zarys dziejów miasta Otwocka (red. Marian Kalinowski), Otwock 1996, s. 59.
[2] Zarys dziejów miasta Otwocka (red. Marian Kalinowski), Otwock 1996, s. 246.
[3] Jan Wiśniewski, 90 lat Otwockiego Klubu Sportowego 1924-2014, Otwock 2014, s. 12.
[4] Jan Wiśniewski, 90 lat Otwockiego Klubu Sportowego 1924-2014, Otwock 2014, s. 12.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz