RSS
 

1945

14 kwi

Otwock liczył 12.005 mieszkańców stałych oraz 2 980 przebywających tymczasowo.[1]

Burmistrzem Otwocka był Jan Jobda, wiceburmistrzem – Stefan Kowalski

W Otwocku funkcjonowały 3 przedszkola.

Zlikwidowano 78 nielegalnych gorzelni.

Na terenie przedwojennego Zakładu „Olin” (zobacz fot.) przy ulicy Borowej Szwedzki Czerwony Krzyż i inne szwedzkie organizacje charytatywne wybudowały 34 baraki. Ponadto wyposażyły placówkę w nowoczesny sprzęt i przeszkoliły kadrę. W ten Sposób powstało Sanatorium Polski – Szwedzkie.

W Świdrze, przy ul. Mickiewicza utworzone zostało ognisko wychowawcze Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, Towarzystwo powstało w latach dwudziestych z inicjatywy Kazimierza Lisieckiego – „Dziadka”.[2]

Władze nie zgodziły się na używanie nazwy Otwocki Klub Sportowy. W tym czasie zawodnicy występowali pod nazwą Olimpianaka i OM-Tur.[3]

01.02.1945 – Władze Otwocka przeznaczyły gmach przedwojennego Kasyna na Dom Kultury (zaraz po opuszczeniu go przez stacjonującą tam jednostkę Armii Czerwonej (fot.)).

01.02.1945 – Uruchomiono pierwsze kursy kolejki wąskotorowej z Karczewa przez Otwock do Warszawy.[4]

03.1945 – przy ul. Prusa powstał Dom Dziecka Żydowskiego

19.03.1945 – Miasto przejęło na swoją własność przedwojenną drukarnię Lejnera, która mieściła się przy ul. Warszawskiej naprzeciwko gmachu magistratu.

22.03.1945 r. – Uruchomiony został generator prądu „od parowozu 300 HP” dzięki czemu możliwe było przywrócenie częściowego zasilania sieci elektrycznej. W elektrowni (fot.) działał tylko jeden z trzech generatorów.

09.04.1945 – Burmistrz miasta poinformował radnych o planie przeniesieniu siedziby Urzędu Bezpieczeństwa do budynku przy ul. Andriollego 9 (obecnie budynek Biblioteki Miejskiej). W związku z tym miasto miało wyremontować budynek i dostosować go do nowej funkcji. Poniesione nakłady miały być miastu zwrócone z pieniędzy rządowych.

04.1945 – Dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 4 (fot.) mogły wrócić do swojej szkoły przy ul. Szkolnej. Budynek był zniszczony i konieczne były prace remontowe.

24.04.1945 – Władze miejskie przekazały Wojewódzkiemu Oddziałowi Tymczasowego Zarządu Państwowego Opuszczonych Nieruchomości 1052 obiekty opuszczone i 11 porzuconych przez Niemców. Z tej liczby 431 nieruchomości zabudowanych zarząd miejski przejął w administrację. Pozostałe były placami z przeznaczeniem pod zabudowę.[5]

1.05.1945 – Przywrócono normalne kursowanie kolejki wąskotorowej Karczew – Otwock – Warszawa.[6]

05.1945 – Uruchomiono Szpital Przeciwgruźliczy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Szpital mieścił się w budynku dawnego Sanatorium W. Przygody przy ul. Warszawskiej 5.

01.07.1945 – Zarząd Miasta, na podstawie uchwały Miejskiej Rady Narodowej przejął na utrzymanie miasta Gimnazjum (fot.) i Liceum Ogólnokształcące oraz Gimnazjum Kupieckie.

26.07.1945 – Miejska Rada Narodowa podjęła uchwałę o przekazaniu gmachu dawnego Kasyna na potrzeby gimnazjum ogólnokształcącego.

-18.11.1945 – Uruchomiono Stację Pomp i Wodociągi Miejskie. Do sieci podłączonych w tym czasie było 20 budynków a roczne zużycie wody wynosiło 311 tyś m3.[7]


[1] Otwock 1407-1967, Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Kazimierskiego, Warszawa 1972, s. 116.
[2] Zarys dziejów miasta Otwocka (red. Marian Kalinowski), Otwock 1996, s. 229.
[3] Jan Wiśniewski, 90 lat Otwockiego Klubu Sportowego 1924-2014, Otwock 2014, s. 13.
[4] Bogdan Pokropiński, Kolej jabłonowska, Warszawa 2004, s. 130.
[5] Otwock 1407-1967, Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Kazimierskiego, Warszawa 1972, s. 114.
[6] Bogdan Pokropiński, Kolej jabłonowska, Warszawa 2004, s. 130.
[7] Otwock 1407-1967, Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Kazimierskiego, Warszawa 1972, s. 114.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz